 |
| Abbas Balaban |
Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba sevgili dostlar. Geçen zamanı nasıl değerlendirdiğimi sormayın. Bir kere çok sevgili bir dostumu kaybetmenin acısını yaşadım, yasını
tuttum çok uzun bir süre. Evet, sizlerin de bu sayfalardan tanıdığı değerli meslektaşım, ama en önemlisi bir can dostum, sofistike düşüncelerin yakışıklı filozofu, dokunaklı dizelerin hançerli şairi, bir spor âşığı, bir İstanbul beyefendisi olan
Haşmet Yılmazcan'ı, Azrail
elimizden aldı. Hem de nasıl? Eyüp tepelerinden Haliç'in sularına derin derin bakarken arkadan çarpan bir halk otobüsü... Girmeyeceğim o konulara, çok kızgınım, kırgınım.
Mevzumuza gelelim; biraz Suat... ve
Racır Lömer'in mirası İtalyan forvet bozuntusu Kıvanç'tan bahsedelim. Yılın ilk maçı beklentilerin üstünde bir seyir zevki sundu, teslim edelim. Ancak odaktaki
ikilinin mücadelesi tat vermedi bu hafta. Bizim Nartallo kılıklı adeta ezildi Suat'ın cüssesi -ve futbol tekniği- altında. Müsabaka dengedeyken, iki taraf da temkinli oynuyordu,
kozlarını sona saklıyordu sanki. Ancak Kıvanç'ın dahil olduğu Önlüksüz takım peş peşe şanssız gollerle geriye düşünce, İtalyan forvetimiz tersini
göstermeye, Suat efendi de top saklayarak rakibinin sinirini bozmaya başladı. Kendi takımının hedeflerinden tamamen kopan the senior
Koçak Brother işi Suat'la mücadeleye dökünce, psikolojik üstünlüğünü de kaybetti. Ondan sonra ise, afedersiniz kedinin fareyle oynadığı gibi, oynadı Suat, bizim
Kıvanç efendiyle.
Tabii, Suat efendinin müzmin zaaflarını biliyoruz, yıllarca yazdık: üstünlüğü sağlayınca derhal gevşeyip, şova kaçmak, böylece saçmalayıp elindeki avantajı kaybetmek...
Böylesi anlardan birinde rakibine geçilince sert bir tekmeyle indirmek zorunda kaldı. Milyonların soluklarını tuttuğu andı o!
O cılız baston kurusu gibi yerde kıvrılan çakır gözlü
İtalyan'ın bir anda ayaklanıp dev bir cüsseyle rakibinin karşısına dikilip hesap soracağını sandık, öyle alev alevdi bakışları. Allah'a şükür Suat efendi
alttan aldı, özür diledi de, Kıvanç efendi sakinleyip çekildi olay yerinden.
Netçe itibariyle, müsabakanın galip tarafının her yönüyle Suat efendi olduğunu söylemekliğimiz gerekir. Öyle ki, maçın sonlarında bir karambol topunu filelere göndererek nafile bir gole imza atan Kıvanç Efendi bu küçük başarısını adeta safaride aslan avlamış gibi ayağını yerde kalan rakibinin üstüne koyarak kutladı. Tabii bu bir anlamı olmayan zafer kutlamasına ne takım
arkadaşları iştirak ettiler, ne de tribündeki yandaşları. Bendeniz de dudağımın kenarında, müstehzi bir kıvrımla izledim sahneyi, naçizane.
